پرده سینما

نخستين شگفتی از همه عميق تر است! نقدی بر فیلم «زندگی پی» ساخته آنگ لی

موحد منتقم

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Life of Pi (2012)

 

زندگی پی ساخته آنگ لیفیلم زندگی پی درام قدرتمندی است که تمام آنچه یک بیننده از سینما انتظار دارد را برای او فراهم می کند! آنگ لی که متخصص ساختن فیلم های درام /اسکاری است بعد از فیلم نه چندان خوب هشدار شهوت این بار به اوج کارنامه هنری اش می رسد. کوهستان بروکبک که اولین اسکار را برای آنگ لی به ارمغان آورده بود هم درامی درباره سفر شخصیت های داستان در گذر عمر و تأثیر زمان بر قدرت عشق بود و شاهکاری بی همتا بود برای خودش.

زندگی پی درباره سیر و سیاحت یک پسر در قایق به همراه یک ببر گرسنه و وحشی است. همه شخصیت های فیلم های آنگ لی در فیلم های اخیرش به نوعی یک عشق نا متعارف و سخت را تحمل می کنند. در فیلم های آنگ لی چشم انداز های مناظر و فیلمبرداری درخشان غوغا می کند. از منظره های کوهستانی در کوهستان بروکبک تا لانگ شات های تاکنون دیده نشده در فیلم زندگی پی!

زندگی پی از آن فیلم هایی است که به لحاظ بررسی موضوعات محتوایی اش  می توان مقاله های بی شماری نوشت. ابتدا فکر می کنید با فیلمی مثل کتاب جنگل  که بر گرفته شده از کتابی به قلم رودیارد کیپلینگ است مواجه هستید. ولی فیلم  زندگی پی به ازای هر ثانیه که پیش می رود یک کیلومتر از هر نظر از کتاب جنگل فاصله می گیرد و در پایان به این نتیجه می رسید که این دو فیلم از زمین تا آسمان با هم فاصله دارند! زندگی پی برگرفته شده از کتابی با همین نام به قلم یان مارتل است که در سال 2002 برنده جایزه ادبی معتبر «بوکر» شد. کتابی درباره مذهب، ترس، طبیعت و بالاتر از تمام اینها سرسختی پایان ناپذیر انسان.

فیلم زندگی پی با سکانسی در یک باغ وحش شروع می شود. جایی که پسر بچه ای به نام  چریستن پیسین به همراه برادر و پدر و مادرش زندگی می کند. پدرش دوستی عقب مانده دارد که عاشق شنا و... است و به همین خاطر اسم او را «پیسین» می گذارد که نام استخری در فرانسه است. اما در هند او را «پی» (pee) صدا می کنند که باعث می شود دوستان اش او را مسخره کنند. او سرانجام می گیرد اسم مستعار pi را برای خودش بگذارد.  «پی» حین خواندن نام اش توسط معلمان به پای تخته می رود و درباره نام اش توضیح می دهد که به معنی عدد «پی» یکی از ارقام ریاضی است که با 3.14 شروع می شود و هرگز به پایان نمی رسد!

زندگی پی«پی» به خدا شناسی علاقه ی بسیاری دارد. بار اول عاشق خدای هندو می شود. بعد در عین حال به کلیسا می رود و غسل تعمید داده می شود. یک روز بعد در حین بازگشت به خانه صدای اذان را می شنود و با خدای دیگری به اسم «الله» آشنا و مسلمان می شود. او هر سه خدای این سه دین را دوست دارد و نمی تواند بین آنها یکی را انتخاب کند. پدرش فردی است که به خدا اعتقادی ندارد چون وقتی مریض بوده هرچه از خدا کمک خواسته کمکی نرسیده. اوضاع باغ وحش چندان جالب نیست. پدرش تصمیم می گیرد با کشتی باری حیوانات را به همراه خانواده اش به  کانادا ببرد و آنجا بفروشد. در بین راه طوفانی آغاز می شود و کشتی را غرق می کند و «پی» به همراه یک گورخر پاشکسته و یک میمون  و یک کفتار و  یک ببر تنها بر روی یک قایق نجات تنها می ماند! میمون که پسرش را در طوفان از دست داده به شدت ناراحت و غمگین است و کفتار، گورخر و آن میمون را می خورد.قهرمان داستان با یک ببر بنگال تنها می ماند و بقیه فیلم چگونگی زنده ماندن این ببر و پسر بچه را به تصویر می کشد...!

در تک تک صحنه های زندگی پی یک نوع نگاه فلسفی وجود دارد. قاب به قاب این فیلم ارزشمند است و سکانس زائدی در آن وجود ندارد که این البته تا حد زیادی مرهون تدوین بی نظیر فیلم است. زندگی پی از لحاظ دیالوگ نویسی و جملات قصاری که در یک سوم پایانی فیلم گفته می شود بی نظیر است. دیالوگی مانند «زندگی فقط به چیز می بازد و آن هم ترس است» کل فلسفه فیلم را در بر می گیرد. تمام دیالوگ ها و جملات به اصطلاح اسکاری فیلم به دل می نشیند، چون داستان فیلم زمینه گفتن چنین جملاتی را به بهترین شکل ممکن فراهم کرده است.

آنگ لی در زندگی پی با هوشیاری تمام از یک روای سوم شخص برای پیشبرد داستان استفاده مکرده است. چون فیلم از روی یک کتاب اقتباس شده است و ماجرایی فانتزی دارد، چنین شکل روایتی را واقعاً نیاز داشته است. این شکل روایت باعث می شود با با دنیای درونی قهرمان داستان بیشتر آشنا شویم و این که در مواقعی راوی مشکل گشایی می‌کند و باعث می‌شود بیننده با گرفتن اطلاعاتی، مداوم ذهن اش را به حدس و گمان مشغول سازد. روندی که باعث می‌شود همین بیننده لحظه‌ای از سرنوشت «پی» غافل نشود و او را تنها نگذارد.

زندگی پیفیلم از لحاظ فنی در اوج است. تا به حال ندیده بودم جلوه های ویژه این چنین در خدمت فیلمی باشد. البته این جلوه های ویژه به خاطر این به چشم می آیند که با فیلمبرداری و تدوین فوق العاده همراه اند. سکانسی در فیلم هست که از نظر زیبایی تصویری ذهن هر بیننده ای را از حیرت به شگفتی وا می دارد. «پی» همراه ببر بر روی اقیانوسی آرام است و تصویر آسمان نارنجی رنگ بر روی سطح آب انعکاس پیدا کرده است، گویی «پی» و قایق اش بر روی آسمان ها هستند. این سکانس به قدری درخشان و حیرت انگیز است که نمونه آن را تا به حال در هیچ فیلم دیگری ندیده ام. موسیقی اثر هم که توسط مایکل دانا ساخته شده است بیننده را به یاد شاهکارهای  «هوارد شور» می اندازد. این موسیقی متن که نامزد جایزه اسکار هم شده به شدت اصیل و غیر اقتباسی است و احساس ما در سکانس های افسانه ای فیلم به اوج می رساند. در ترانه Pi's Lullaby یا قطعه «عمیق ترین نقطه روی زمین» صدای شیپور و سرنا همراه با صدای گروه کر شنیده می شود و حس گسترده ای از درام را به وجود می آورد.

فیلم زندگی پی صرفاً یک فیلم دیدنی و تأثیر گذار نیست، بلکه همانند نخی به ظرافت تابیده شده فیلمی درباره اثبات وجود خداست. نخی که از داستان های خیلی دور حکایت می کند که نه می توانید آن را به تمامی بپذیرید، نه آن را کاملاً رد کنید. ولی به یمن ریسنده (فیلمنامه نویس) فوق العاده اش به چنان قدرتی بافته شده است که می توان آن را در کنار «رابینسون کروزو»ی دانیل دوفو قرار داد، قصه ای از زنده ماندنی معجزه آسا در فاجعه دریا، و شناختن خود در شرایط سخت است. فیلم به قول راجر ایبرت «یک دستاورد معجزه آسا در داستان سرایی و نقطه عطفی از دقت نظر و نکته بینی است!»

جایی در فیلم است که «پی» می گوید: «نخستين شگفتی از همه عميق تر است. شگفتی های پس از آن تحت تأثير همان مورد قرار می گيرند!» به نظر من زندگی «پی» همان نخستین شگفتی است!

 موحد منتقم


 تاريخ ارسال: 1391/11/11

نظرات خوانندگان
>>>دوستدارِ علم:

سلام دوستان برای فهم بهتر فیلم، بد نیست یه سری هم به دو_سه صفحه ی ابتدایی جلد اولِ کتابِ "فلسفه یک" دبیرستان یا صفخات ابتدای جلد اول از کتابِ دو جلدی "فلسفه"، نوشته ی آیت الله مصباح بندازید. موفق باشید...

0+0-

جمعه 25 مرداد 1398



>>>مهمان:

این فیلم بر اساس کتابی ساخته شده که داستان آن پر از نماد است دید پای نسبت به همه چی زیبا است ولی دید اطرافیان زشت مثل اسمش که یک عدد بی پایان میبیند و اطرافیان به معنی شاشیدن و یا دیدی که او نسبت به ببر دارد و دیدی که پدر بی دین او به او می آموزد او در یک باغ وحش با حیوانات مختلف به دنیا میاد که نشان دهنده انسان ها با عقاید مختلف هستند مخصوصا اینکه تو هند واقع شده که دارای همه رقم دینی هست بعد مجبور می شود دوست دختر خود را که نماد فرهنگ وطن است ترک کند و به دریا برود اسم پای از یک استخر گرفته شده که دارای آبی پاک است که نماد وجود انسان در بدو تولد است وقتی پای در دل اقیانوس است وجود او در برابر خدا نمایش داده می شود چون اقیانوس نماد خداست مخصوصا در تصاویری که آسمان و دریا یکی میشود و پای در دل آن ها قرار دارد جزیره شناور کوچک نماد تصور غلط از خداست و میرکت ها هم نماد انسان هاییست که دچار روزمرگی شده اند جزیره روزها خوب است ولی شب ها بلای جانشان می شود ببر نماد خوی حیوانی پای است که موقع انتقام از قاتل مادر از زیر پوشش قایق بیرون می زند و باعث می شود که زنده بماند که موقعی که به ساحل میرسد از او دور میشود ساحل نماد تولد دوباره و بلوغ فکریست جابجایی اسم ها مثل اسم ببر و شکارچی تداعی کننده اسم های مختلفیست که مردم روی خدا میگذارند و پای همه را دوست دارد و کشتی که شامل حیوانات مختلف است نماد همه انسان هاست مخصوصا که شبیه کشتی نوح است او نجات پیدا میکند چون دیدش با بقیه نسبت به خدا فرق میکند و نمی ترسد و بقیه در دریا مدفون می شوند و او حتی فرصت خداحافظی هم پیدا نمیکند که شاید کنایه از داستان نوح و کنعان باشد او دو داستان دارد یعنی هر انسان دو داستان دارد اولی که زیباست چون در ان اعتقاد به خدا وجود دارد و دیگری زشت است چون اعتقاد به خدا در آن نیست خودش و نویسنده و ژاپنی های پیگیر غرق کشتی داستان اول را انتخاب میکنند و بقیه انسان ها رو مختار میگذارند در واقع این فیلم نه وجود خدا را ثابت می کند و نه رد فقط شرایط رو بیان میکند که یکی زیبات و دیگری زشت و در آخر انتخاب را به بیننده واگذار میکند پیشنهاد می شود نسخه بدون سانسور و همرا با زیرنویس دیده شود

4+0-

جمعه 2 شهريور 1397



>>>محمدرضا:

فكر ميكنم دوستان آنقدر محو ظاهر فيلم شده اند كه اصل قضيه را متوجه نشده اند. اينكه اصلا نه ببرى وجود داشته نه گورخر و ميمون و كفتارى.در مورد استدلال فيلم براى اثبات خدا هم هيچ كس حرفى نزده

0+0-

دوشنبه 12 تير 1396



>>>سما مهرپویا:

من زندگی پی رو دو بار دیدم.هر دو بار هم از وسط فیلم دیدم.وایییییی این فیلم معرکه است .هریک از دیالوگ هاش اندازه ی کتاب خداشناسی پرمحتواست. خیلی عالیه خیلی.ناخودآگاه اشک آدم سرایز میشه وقتی ک پی توی طوفان وسط اقیانوس گیر میفته و چنان عاشقانه با خدا حرف میزنه ک انگار دستش توی دست خداست. برای شروع هر راهی باید این فیلمو دید.

0+0-

سه‌شنبه 7 دي 1395



>>>amin rostami:

فیلم life of pi رو دوباره برای بار سوم دیدم، ایندفعه گریم گرفت چند تیکش .. میخوام روش یه نقد برای دل خودم هم که شده بنویسم.

7+1-

جمعه 8 شهريور 1392



>>>mona1989:

جدیدا وقتی حالم گرفتس به جای آهنگ گوش دادن ،می شینم فیلم life of pi رو نگا می کنم ،بخصوص وسطای دریاشو.قبلن ها ارباب حلقه ها خیلی آرومم میکرد

5+0-

جمعه 8 شهريور 1392



>>>alireza haqiqi:

این فیلم من هرچی به ته آن نگاه میکنم میفهمم از نظر عمق معنایی انتهایی ندارد.شاهکار به تمام معنا

3+0-

جمعه 8 شهريور 1392



>>>ناصر:

انتشار مقالات سایت "پرده سینما" در سایر پایگاه های اینترنتی ممنوع است. در حالی که منابع مقالات خودتان را که بیشتر هم از ویکی پدیا است نمی نویسید.

0+1-

يكشنبه 3 شهريور 1392



>>>mona1989:

برید بشینید فیلم Life of Pi رو ببینید و به زندگیتون امیدوار شید.فیلم فوق العاده بود.راجرایبرت که بهترین فیلم سال به نظرش همین فیلم است درباره زندگی پی یک مقاله خیلی مفصل در شیکاگو سان تایمز نوشته است.

3+0-

چهارشنبه 7 فروردي



>>>محمد امین نوروزی:

دیدن فیلم این آیه را بهم یاد آوری کرد : (فَإِذا رَكِبُوا فِي الْفُلْكِ دَعَوُا اللَّهَ مُخْلِصينَ لَهُ الدِّينَ فَلَمَّا نَجَّاهُمْ إِلَى الْبَرِّ إِذا هُمْ يُشْرِكُونَ (عنکبوت/65) هنگامى كه بر سوار بر كشتى شوند، خدا را با اخلاص مى‏خوانند(و غير او را فراموش مى‏كنند)؛ امّا هنگامى كه خدا آنان را به خشكى رساند و نجات داد، باز مشرك مى‏شوند) یا اینکه عطار در مصیبت نامه » بخش دوم حکایتی آمده است که بسیار به اتفاقات در داستان نزدیک است: کشتئی آورد در دریا شکست تختهٔ زان جمله بر بالا نشست گربه و موشی بر آن تخته بماند کارشان با یکدگر پخته بماند نه ز گربه بیم بود آن موش را نه بموش آهنگ آن مغشوش را هر دو تن از هول دریا ای عجب در تحیر باز مانده خشک لب زهرهٔ جنبش نه و یارای سیر هر دو بیخود گشته نه عین و نه غیر در قیامت نیز این غوغا بود یعنی آنجا نه تو و نه ما بود هیبت این راه کار مشکلست صد جهان زین سهم پرخون دلست هرکه او نزدیک تر حیران ترست کار دوران پارهٔ آسان ترست تو گویی که ایده فیلم زندگی پی بعد از خواندن عطار بدست آورده است. الله اعلم بنده نقد شما را کامل نخواندم ، ولی به نظرم توی نقد خیلی باید به جنبه های مفهومی کار توجه ویژه شود. فیلم یک نگاه وحدت ادیان دارد و در دل خود یک پلورالیسم دینی را ترویج و تبیین می کند ، ضمن آنکه این مفاهیم برای غرب دور شده از ساحت قدس که نیاز مبرم دارد عرفان های همسو با خود را ترویج کند ، مفید فایده می باشد.

4+0-

پنجشنبه 1 فروردين



>>>نادر نظامی:

فیلم زندگی پی از نظر جلوه های ویژه فوق العاده بود اما از نظر نظم داستانی کامل نبود.من شخصا فیلم کشتی شکسته را با وجود تکراری بودن موضوع آن بیشتر پسندیدم

3+2-

پنجشنبه 24 اسفند 1391



>>>ابولفضل:

من 4 روزه فیلم Life Of Pi به چند نفر پیشنهاد دادم ولی خودم هنوز ندیدم :D

1+0-

چهارشنبه 9 اسفند 1391



>>>optimus:

این فیلم باید اسکار میگرفت

3+0-

چهارشنبه 9 اسفند 1391



>>>avira:

این فیلم از اون نوع حرف هایی بود که در سکوت حرفش رو میزد.شگفت انگیز بود

3+0-

پنجشنبه 19 بهمن 1391



>>>عباس هیچکس:

در صحنه هایی از فیلم از نظر هیچکس کادربندی خوب در نیامده بود کمی چت میزد دچار ضعف بازیگر بود شدیییییییییییییید البته این نکته رو یاداوری کنم که اصلا فیلمی به این اسم ندیدم چون از هرچی اسمه بدم میاد فقط هیچکس و در اخر درود بر روح جکی جان

1+2-

چهارشنبه 18 بهمن 1391



>>>دانا:

ساندتراک های شاهکار فیلم رو اینجا دانلود کنید یا گوش کنید https://soundcloud.com/life-of-pi

2+0-

جمعه 13 بهمن 1391



>>>ぜくるす:

幼少期の彼からルタを連想した。フォーカスは中途半端だったけど、精神背景が非常に興味深い。:))

3+1-

جمعه 13 بهمن 1391



>>>qq bang bang:

به نام خدا.درباره این فیلم خیلی بحث میشه کرد که ممکن است موافق یا مخالف نظرات ما باشد.ولی چیزی که نمی توان کتمان کرد دیالوگ نویسی و محتوی غنی داستان است.به عنوان مثال دیالوگی که پدر پی سر سفره به پسرش می گوید:اگر در یک زمان واحد به چند چیز متفاوت اعتقاد داشته باشی مثل این است که به هیچکدامشان اعتقاد نداری!ولی به نظر من عمیق ترین و فلسفی ترین اثر سال فیلم اطلس ابر ساخته برادران واچوفوسکی بود.اگر این فیلم را نقد کنید عالی میشود.خیلی دوست دارم بدانم نظرات دوستان درباره این فیلم چیست.

2+0-

جمعه 13 بهمن 1391



>>>man:

این فیلم هم همانند فیلم آواتار خدا را طبیعت معرفی میکرد.یه نوع فرقه خاص است که اعتقاد دارن که خدا همان جنگل ها دریاها و ...هست

3+0-

جمعه 13 بهمن 1391



>>>سید امیر:

جناب منتقم لطفا فیلم های جشنواره فجر هم نقد و بررسی کنید.باتشکر فراوان

1+2-

پنجشنبه 12 بهمن 1391



>>>آقا هادی :

تشکر ویژه از جناب آقای منتقم! نقد بسیار حوبی است

1+0-

پنجشنبه 12 بهمن 1391



>>>Mohtaseb Mast‏:

واقعن لذت بردم از دیدن فیلم Life of Pi ، فیلمی کم دیالوگ ولی فوق العاده، این فیلم لیاقت بردن اسکار جلوه های بصری رو داره، هر چند نمی دونم برای این بخش کاندیدا هست یا نه. در کل من خوشم اومد از فیلم. داستان نجات یک انسان از مرگ به همراه یه ببر...

3+0-

چهارشنبه 11 بهمن 1391



>>>سید محمد ایرانی:

همه ما یک ریچارد پارکر در زندگیمون داریم.پیام فیلم این بود به نظرم.اون ببر نماد خوی حیوانی درون انسان ها است.البته این نظر منه

1+1-

چهارشنبه 11 بهمن 1391



>>>بی اسم:

موحد منتقم!عجب اسم و فامیل تکی

2+0-

چهارشنبه 11 بهمن 1391



>>>افشین کرمی:

به پای ملک سلیمان فکر نکنم برسه!:))

0+2-

چهارشنبه 11 بهمن 1391



>>>سارا24ساله:

یک دیالوگ در آخر فیلم هست که پی میگه:"در پایان,زندگی باید سفر کنیم و بریم ولی تنها چیزی که حسرتش را میخوریم این است که حتی یک لحظه فرصت نداریم از عزیزانمان خداحافظی کنیم!"بعد این دیالوگ انقدر گریه کردم دیگه نفهمیدم ادامه فیلم چی شد اصلن!جالبه بدونید فیلیپ سیمور هافمن که امسال نامزد اسکار شده گفته به نظرم باید این ببر نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر میشد

3+0-

چهارشنبه 11 بهمن 1391



>>>milad:

Life is so beautiful that death has fallen in love with it, a jealous, possessive love that grabs at what it can- Life of Pi

1+0-

چهارشنبه 11 بهمن 1391



>>>یوگی:

نمیدونم چرا ولیا ز نقد های منفی شما بیشتر خوشم میاد تا نقد های مثبتتون.سعی کنید بیشتر فیلم ها رو بکوبید تا خوشتون بیاد

0+3-

چهارشنبه 11 بهمن 1391



>>>shahrooz:

آینده اصغر فرهادی عزیز هم خداکنه مثل آنگ لی بشه و بتونه چنین فیلم های قدرتمندی بسازه.آنگ لی هم تایوانی بود و پس از اسکار فیلم ببر خیزان و غرش پنهان این چنین در هالیوود و جهان محبوب شد

1+3-

چهارشنبه 11 بهمن 1391



>>>xaviar:

yani 20 bud.filmesh harf nadasht.lotfan filme tarantino ham barresi konid!ba tashakor az site khobe shoma

2+1-

چهارشنبه 11 بهمن 1391



>>>master:

آنگ لی پرتوان/برس به داد هالیوود ناتوان

1+1-

چهارشنبه 11 بهمن 1391



>>>nora rahimi:

از خواندن نقد زیبای شما بر این فیلم زیبا لذت بردم.البته خیلی کوتاه نوشته بودید و فیلم جای بیشتری برای بررسی داشت و هزاران قفل سر راه تماشگر قرار میدهد که کلیدش در دستان هوش و ذکاوت تماشگرش است در این که او چقدر به خدا اعتقاد دارد.

2+0-

چهارشنبه 11 بهمن 1391



>>>رضا سعیدی:

دیالوگ طلایی فیلم:همه ي موجودات زنده مقداري جنون در خود دارند كه آن ها را به سوي رفتارهاي غريب و گاهي غير قابل توضيح مي كشاند .

1+0-

چهارشنبه 11 بهمن 1391



>>>ندا:

یکی روبهی دید بی دست و پای // فرو ماند در لطف و صنع خدای بدین دست و پای از کجا می خورد // که چون زندگانی به سر می برد در این بود درویش شوریده رنگ // که شیری در آمد شغالی به چنگ شغال نگون بخت را شیر خورد // بماند آنچه روبه از آن سیر خورد

3+0-

چهارشنبه 11 بهمن 1391



>>>کیوان:

من قبل از اینکه این فیلم رو ببینم رستگاری شاوشنگ بهترین فیلمی بود که دیده بودم .ولی زندگی پی زندگی منو متحول کرد.واقعا این چیزی که شما در نقدتان درباره این فیلم نوشتید حتی 1%زیبایی های فیلم هم نیست

3+1-

چهارشنبه 11 بهمن 1391



>>>negative:

سلام... داستانی که باعث میشه بخدا ایمان بیاورید! دوبار پشت سر هم دیدمش...باورم نمیشه...یک داستان با عظمت.....انگ لی چقدر زیبا فیلم رو روایت کرده بود..گرچه بپای کتاب نمیرسه هنوز...ولی یک شاهکار سینمایی....از دستش ندید....

3+0-

چهارشنبه 11 بهمن 1391



>>>dariush:

من این فیلم رو دیدم تازه فهمیدم چرا هابیت فقط تو 3 رشته نامزد اسکار شده بود ولی این تو 11 رشته.هابیت از نظر محتوی در برابر این مثل یک کتاب کودکستان دربرابر یه کتاب در سطح فوق دکترا است.آنگ لی دوباره بعد از فیلم کوهستان بروکبک گل کاشت.من عاشق اون ببره بودم.

1+0-

چهارشنبه 11 بهمن 1391



>>>لیلا:

چرا یک فیلم میتونه انقدر اثر گذار و نکته دار باشه؟!.اسم ببره ریچارد پارکر بود اسم شکارچی ببره تشنه!درصورتی که اسم های این دوتا طی یک اشتباه جابه جا شده بود.چرا پی گیاه خوار بود ؟چرا اسم استخر روش بود؟چرا جزیذه شکل خدای دریا بود؟ و 1000000000نکته از این دست.عالی بود

3+0-

چهارشنبه 11 بهمن 1391



>>>صابر:

زندگی پای همون دلیلیه که چرا باید عاشق سینما بود.درس هایی که این فیلم به بیننده میده نمیشه تو 100ها کتاب پیدا کرد.

2+1-

چهارشنبه 11 بهمن 1391



>>>ساسان:

من 5 بار تا به حال این فیلم رو دیدم.بدون هیچ شک و تردیدی میگم بهترین فیلمی بود که در تمامی زندگی ام دیدم.سکانسی هست در آخر فیلم که راوی داره میگه "وقتی به ساحل رسیدیم فکر کردم الان ریچاردز (همون ببره)برمیگرده, منو نگاه میکنه و یک غرش به نشانه دوستی بینمون میکنه .ولی برنگشت و مستقیم بدون اینکه منو نگاه کنه به درون جنگل رفت"این دیالوگ توی اون فضای فیلم کاری میکرد کارستان.شاهکار

7+0-

چهارشنبه 11 بهمن 1391



>>>سیما:

بسیار متشکرم بابت نقد این فیلم واقعا زیبا.در حالی که چنین فیلم قدرتمندی وجود داره اونوقت نمیدونم چرا فیلم متوسطی همچون آرگو داره خودنمایی میکنه

4+0-

چهارشنبه 11 بهمن 1391



>>>بتمن:

نامزد11اسکارو9بافتا. داستانی درباره اعتقادبه خدا.. عالی بود..عالی..

7+0-

چهارشنبه 11 بهمن 1391




فرم ارسال نظرات خوانندگان

نام (ضروري):
نظر شما (ضروري):
كد امنيتي (ضروري) :
كد امنيتي تركيبي از حروف كوچك انگليسي است. توجه داشته باشيد كه كد امنيتي به كوچك و بزرگ بودن حروف حساس است.